Een sprongetje
Het leven maakt soms onverwachte sprongetjes. Onlangs was ik in het kader van mijn tweede boek online wat aan het grasduinen, toen ik op de website van het Vooraziatisch-Egyptisch Genootschap
Ex Oriente Lux terecht kwam. Dit is een Leids genootschap dat zich bezighoudt met onder andere egyptologie en hierover ook tijdschriften en boeken uitgeeft. Online is een inhoudsopgave te vinden van hun artikelen, waar ik afgelopen maandag vrij gedachteloos doorheen aan het scrollen was, benieuwd of er nog iets tussen zou staan over de herontdekking van het oude Egypte. Wie weet hadden ze recent nog iets gepubliceerd over Belzoni of Lepsius? Deze namen kwam ik niet tegen, maar plotseling stuitte ik wel op iets heel anders. Wat bleek? In hun tijdschrift
Phoenix heeft het genootschap vorig jaar een uitgebreide recensie gewijd aan
Farao Seti I, Kunst en koningschap van een van Egyptes grootste farao’s, mijn eigen boek!!
Phoenix nummer 71-2, op tafel bij de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag
Dat
Ex Oriente Lux mijn boek had gerecenseerd, was voor mij een totale verrassing. Wat boeken betreft is het namelijk net als met kinderen: op een gegeven moment vliegen ze uit en gaan ze een eigen leventje leiden. Je weet niet door wie ze worden gekocht en gelezen en of iemand ze ergens bespreekt. Was ik maandag niet per toeval op de website van dat genootschap terechtgekomen, dan had ik nooit geweten dat Seti door hen is gerecenseerd. Hoe dan ook, toen ik daar eenmaal achter was gekomen, was ik natuurlijk meteen nieuwsgierig geworden naar de recensie. Omdat
Phoenix geen blad is dat je bij de kiosk kan kopen, moest ik het via een andere weg zien te bemachtigen. Ik heb
Ex Oriente Lux direct gemaild, maar bedacht me daarnaast dat het boekje ongetwijfeld ook in de collectie moet staan van de
Koninklijke Bibliotheek in Den Haag. Dit bleek inderdaad het geval, en omdat mijn KB-pasje van vorig jaar nog steeds geldig is, kon ik het blad daar na reservering gratis bekijken. Helemaal naar Den Haag alleen voor één recensie is misschien wat gortig, maar ik wilde deze maand toch nog een keer naar de Egypte-tentoonstelling in Leiden, dus dat kwam goed uit. Beide bezoekjes kon ik nu mooi combineren.
De recensie in Phoenix besloeg een driedubbele pagina
Een foto van de volledige recensie heb ik elders op mijn website gezet, zie deze link. Samengevat is het een positieve bespreking, waarin de recensent de hoofdstukken kort langsloopt, met nadrukkelijk een compliment voor twee van de bijlages in het boek. De tekst wordt 'heel toegankelijk' genoemd, 'vlot en prettig geschreven', allesoverziende 'een aanrader' voor iedereen die meer over Seti én het oude Egypte wil weten. Dat zijn nog eens mooie woorden!! Na eerder al positieve besprekingen in andere tijdschriften is dit een prachtige toevoeging aan de lijst, zeker ook daar het geschreven is door de conservator Egypte van het museum Allard Pierson! Dit is niet alleen een prachtig compliment voor mijn eerste boek, maar het gaat straks wellicht ook helpen om mijn tweede boek aan de man te brengen. Al met al een mooi sprongetje vooruit!!
Mooie woorden voor mijn boek!!
Over sprongetjes gesproken tot slot nog twee foto's uit het Streekbos, het recreatiegebied ten westen van Enkhuizen. In het poeltje in het Ecoproject aldaar zijn elk voorjaar namelijk een paar kikkers te vinden, die zich goed lenen voor een foto. Anders dan vogels, die nooit echt stilzitten, kunnen kikkers minutenlang bewegingloos in het water blijven zitten, wat ideaal is voor een scherp plaatje. Dat wil zeggen: tenzij je iets te dichtbij komt, want dan springen ze snel in het poeltje en verdwijnen ze tussen de waterplanten. Het is dus zaak op een afstandje te blijven en je arm met camera daarna stapje voor stapje uit te schuiven. Dit lukt niet altijd, maar als het wel lukt, levert het mooie plaatjes op van de groen-met-zwarte kikkers. Het is een leuke bijkomstigheid tijdens het wandelen, bíjna net zo leuk als stuiten op een recensie van je boek tijdens wat surfen op internet ;-)
In het water werkt hun groene kleur met zwarte vlekjes als een soort camouflage
Maar ook op het land zijn de kikkers niet altijd makkelijk te zien